Yol arkadaşım

Şu otobüs bileti alırken soruyolar ya bazen bay bayan yanı falan fıstık diye. Onla beraber bazı kriterler olmalı bence.. Boru değil 11-12 saatlik yolu belli insan tipleriyle çekmek istemiyorum. azcık olan paramla, rezil oluyorum resmen.. Uçakla zaten yolculuk etmek çok bana göre değil. Yüksekten değil ama o uçak denize düşerse boğulurum ben diye bir inanca sahibim. Bir korku sarıyor beni, yüreğim ağzıma geliyor.. Deniz dünyanın en korkunç şeyi bence.. Yok anacım o korkuyu çekmektense elalemin ter kokusunu içime misk gibi çekerim diyorum.. Gerçi o göt kadar koltukta 11 saati aşmak iğrenç.. Bide topkek dağıtıyolar ya midemi inanılmaz bozuyor o benim. Benim gibi çok kişiyi bozuyo olmalı ki zırt pırt kolonya dağıtıyolar.. En kötüsü ise otobüsün içinde mutlaka ömrü hayatında göremeyeceğin yakışıklı bir çocuk oluyor.. Uyurken yandan akan salyam, rahat olsun diye giydiğim bol bol kıyafetlerim, saçım başım zaten 5 dk önce 17 kişinin tecavüzüne uğramış gibi.. Makyajsız halim bülent ersoyun banyodan çıkmış duru saf haline benziyor.. Hele sabahları beni gör, daha doğrusu görme git öl.. Mucuk gibi gözlerim, yanaklarım zaten 3 insan kafası kadar.. dudaklarım it amcıı gibi kabarmış, saçlarım yapışmış, sesim kısık bildiğin yaratık gibiyim.. O sebeple, otobüste karşılaştığım erkek güzellik yarışmasından fırlayan tiplerle şansımı denemek gibi bir amacım yok.. Yani o yüzden deseler bana, murat bozlan yanyana yolculuk yapacaksınız.. ona da hayır derim. Zaten adamın hem alıcı hem verici olduğu konusunda dedikodular dolanıyor.. Benle yolculuk yaptıktan sonra tamamen kadınlardan soğumasına gönlüm razı olmaz. Ömrü hayatım hep otobüslerde şehirden şehire gitmekle geçtiği için, şu tip insanlara özel otobüs yapılması fikrindeyim.. Yaşlılar: Bi gün ankaradan İzmire geliyorum, yanımda mortingen olmaya 3 gün kalmış bir kadın oturdu.. "ıhhgg belim, off böbreğim, ayyy göğsüm" diyerek o koridoru aşarken allaa duaya başlamıştım ben "allam nolur bu yanıma oturmasın nütfen, eğer oturmazsa namaz falan kılcam lütfen oturtma yanıma" derken şak oturdu.. Bu yaşlıların pencere kenarında oturmazsa orda ölecek gibi bir takıntısı var zaten.. "Yavrımmm ben hastayım pencere kenarına geçem mi" O ne hastalığıysa artık, koridorda oturunca azıyor heralde.. hepsi böyle ama, lan madem oturamıyosun biletini alırken hallet olayını. Geçti kadın oturdu oraya oturduğu anda başladı, derin derin kesik kesik nefes alarak konuşmaya.. arada geyiriyordu da..

- ıyygghh oohhgghh hastaneye gittik burda da. Benim kaynımın gelininin torununa geldim. Sincan'da oturuyolar, beni götürdüler hastaneye. görrkkk Bir yumru var bak şurda ver elini bak gördün. Onun için gittik. Çok iyi insanlar çookk.. Şimdi ordan oğlum alcak beni sabahtan, geri gelirim ama buraya hastane çok iyi özele gittik birde.. Sen İzmir'de mi yaşıyorsun,

- evet.

- Burada okuyo musun. Benim torunum da okuyor, o maraşta okuyor, annesigil dershaneye yoladılar orasını kazandı. Gidip geliyorlar yanına sürekli ben de gidecem ama çok hastayım, görüyosun halimi.. Allahhhhh! kalkıyo heralde otobüs. Bi su getirsin şu adama söyler misin kızım görrrkk. Tekerlek üstü değil demi burası, midem ağzıma geliyor öyle olunca.. Allaaahhh bismillahh.. Hadi yola çıktık sağsalim varırız. Nerde oturuyorsunuz izmirde.

bundan sonraki soruları ise, "Baban ne iş yapıyor, Ev kendi eviniz mi, annen çalışıyor mu, kaç metre kare eviniz, aslen nerelisiniz" Bunlara verdiğim cevaplara kendi sülalesini örnekleyerek tekrar bi soru soruyordu. Şu yaşlıların anlayamadığım en büyük özelliği, "ev kendinizin mi" sorusu.. Lan napcan ev bizim mi değil mi.. Böyle bir şeyi insan neden merak eder ki zaten..

O yolculuğu bana zehir etmişti o teyze.. Tam uyuyacağım gözümü kapatıyorum, dürtüyor beni birşeylerini anlatıyor.. Anlatamazsa geyirik sesiyle uyanıyorum... Öyle hiç yaşlı karı dede falan sevmem ben. Dünyanın hakimi olunca, insanları belli yaştan sonra öldüreceğim.. Lüzumsuz sadece çeneleri çalışıyor, bikbikbik.. Sürekli yakındı durdu bütün yolculukta, belim de belim diye. Artık o kadar çok inlemeye başladı ki, hani can çekişen kuşların kafalarını kopartıp atarlar ya, daha çok kıvranmasın diye.. Bende öyle yapacaktım.. hiyyaaaaa diyerek, tkırt diye boynunu kırcaktım. Oda kurtulurdu ben de.. Yaşlılar için özel otobüs olmalı işte. Sadece yaşlılar binmeli o otobüse, konuşsun dursunlar hastalıklarından hısım akrabalarından, siksinler birbirlerinin beyinlerini.. Hele bide bunların sürekli yemek yiyen modelleri var.. Onlar daha kötü.. Yumurta yiyenini gördüm ben yaa, yemyeşil kalmıştım yanında düşün artık nasıl saldığını..

Babasının yatağında gibi serilenler: Yanıma oturdu gençten bir kız, hiç selam bile vermeden geçince hele şükür dedim iyi bir yol arkadaşım olacak, varlığını bile hissetmem.. Kahve, kek dağıtımından sonra ışıklar kapandı.. Orda işte gerçek yüzünü ortaya çıkardı pislik karı.. Allahım ayaklarını akrobasi hareketleriyle sağa sola ara ara ağzıma kadar sokuyor, kolu bacağı kafası hepsi o koltukta dönüp duruyor.. Artık ağlamaya başladım o kadar kötüydü ki.. Kızı eterle bayıltıp tırnaklarımla pinçik pinçik yolmak istedim.. Kolunu bacağını kopartıp köpeklere atmak istedim.

Kanka olanlar: Sanırım en kötüsü bunlar.. Yüzü hep pişmiş kelle gibi sırıtıyor.. Gözleri boncuk boncuk gelip yanına oturuyor.. Bir başlıyor konuşmaya, anam anam bi anda oluyosun can ciğer kuzu sarması. Bide ben dişlerden dolayı hep sırıtıyorum.. Normalde de cana yakın biriyimdir.. 3 dk içinde hemen hop teyze kızın oluveririm.. İş böyle olunca hatunla bıdbıdbıd neyimiz var neyimiz yok konuşuyoruz.. Bütün gece nasıl içten, nasıl sevecen, nasıl hoşsohbetiz. kahkahalar havalarda uçuşuyor, en mahrem sırlarımızı verip kıkırdıyoruz.. hayatımıza giren erkeklere küfür falan ediyoruz.. Sanki yıllardır dostmuşsun gibi kenetleniyosun, mola yerine gidip onun çiş parasını ödüyosun. Gözleme yerken fotoğraf makinemiz olsaydı yaaaa diye üzülüyosun. Veda vakti gelince telefonları veriyoruz birbirimize. Sımsıkı sarılıp "bi daha görüşelim balım, ara beni haftasonuna" diyerek sözleşiyoruz.. Günler sonra telefonda çağrısını görünce aklım başıma dank ediyor. Lan otobüste gördüğün karıyla kanka mı olunurmuş diyerek, kızın telefonlarını açmıyorum. Onlar da manyak çıkıyo yalnız, arıyolar arıyolar sonra bide iğneli mesaj atıyolar.."neden açmadığını anlamıyorum ama falan fıstık" Akıl mantık var iki muhabbet ettik diye ömrümüz billah birbirimizin sırdaşı mı olcaz.. Kaç kişiyi kandırdım öyle otobüslerde "yeni kankim sensin bebeyim" diyerek yaz aşkı muamelesi yaptım. Kötü ama bu, kimbilir kaç insanda telefon numaram var böyle.. Kendimi her limanda sevgili bırakan çapkın denizciler gibi hissediyorum..

Kokanlar, Osuranlar, Horlayanlar: her insan osuruyor, bunda yapılacak birşey yok.. Mola yerine kadar bekleyemeyen, nasılsa herkes uyudu diye salıverenler, o topkekin bağırsaklara yaptığı baskıyla daradaradara gibi bir sesle bütün mal varlığını dışarıya çıkartan insanlar var. Yoo ben değilim o, ben sabrediyorum mola yerine kadar.. Uyurken yapıyosam bilemem allah günah yazmasın şimdi.. Zaten o sabrettiğim anlar suratımdan belli oluyor.. Kaşlarım küçük emrah gibi büzüşüyor, sürekli ıkınma durumundayım, bi sağa bi sola can çekişiyorum. Ses çıkmasa salcaksın ama sesten tırsıyo insan.. Çişim geldiğinde çok kez otobüsü durdurtup en yakın benziliğe koştuğum olmuştu, ama gaz için böle bişi yapmam garip olur diye ıkın ıkın ıkınıyorum. Ben böyle iyi bir vatandaşken, niyeyse yanıma oturan hayvan ceset yemiş gibi salıveriyor. O nasıl bir koku içi çürümüş resmen karının, iğrençç pislik!! Tıpa mıpa birşey taksınlar şu salanlar için kolonya fayda etmiyor kimine..

Şişmanlar: İzmir'e gelirken başıma gelen olay bu. Cüsse olarak zaten dünyada fazla yer kaplıyorum. Param olsa 2 kişilik koltuğu alır paşalar gibi giderim. Gel gör alsancağa giderken evdeki bozuk paraları toplayan biriyim.. O yüzden koltukta otururken nefesimi içime çekip belki küçülürüm yandakine etim bacağım göbişim değmez umuduyla saatlerce kalıyorum.. Eee ben zaten çikoyum, yanımdaki de öyle olunca o koltuk bize dar geliyor.. İstanbul'dan bindim otobüse ohh dedim yanım sağım solum her yanım boş.. 2 tane zenci oturuyor çaprazımda, Allah sahiplerine bağışlasın hoş çocuklar.. otobüs biraz soğuktu sadece tek sorun bu olsun amaaan dedim.. en güzel yolculuğumu yapacam diye yayıldım koltuğa.. Bursa'da başka yolcular binmeye başladı.. bir kadın koridordan yürüyemiyor arkadan itmeleri gerek o derece.. ben bir yutkundum.. Nefesimi içime iyice çekerek minimanncık kalmaya çalıştım koltukta.. Ulaştı benim olduğum koltuğa, içeri giremedi, koltuğun kenarındaki o şeyi açmak zorunda kaldılar. Bir oturdu yanıma benim baldır, bacağının altında kaldı zaten.. Bir baldırım gözükmüyor.. bir kolum onun etleri arasında sıkıştı kaldı.. benden çıkan tek ses "hıck" oldu.. O soğuk olan otobüs bir sıcaklaştı bildiğin sauna.. Çıpır çıpır terliyorum, baldırımı zaten hissetmiyorum, cama yapıştım amele sümüğü gibi, canım acıyarak yolun bitmesini bekledim.. kahve dağıttılar, zaten ben alamazdım, bir kolum kadının koltuk altıyla bütünleşmişti.. Ama hatun aldı, bir yudum içişinde o lömbür lömbür kolu suratıma çarpıp durdu.. Düşün abi o kadar büyüktü kadın. ben zaten ayı gibiyim, benim üstüme birini koy sağıma ve soluma da benim kadarları yapıştır na o kadar işte.. benim suratım kadının bir biciği kadardı.. Bildiğin işkenceydi yani..

O yüzden işte otobüse binerken yanımıza oturacağımız kişiyi seçmeliyiz.. Sonra neden zengin olmak istiyorsun herşey para mı bikbik.. İşte bak zengin olsam, tutarım bir şöför limuzinimle -ki kendisi havuzlu- paşalar gibi yolculuğumu yaparım.. Bu tip işkenceleri hiiç çekmem..