Sen nesin hacı? gökten inen melek misin

Cumartesi günü izinliydi sarma, bende öğlen işe gittim.. aradı beni.. çıkışta birşeyler yapalım felan dedi.. hava kötü sizin orda bi yerlerde takılırız dedi.. Burda ben biraz kıllandım.. Bizim ora dediği yer, brezilya mı ki her tarafta kötüyken orda iyi olsun.. Bide ben kuzenimle felan yaşıyorum diyince, oo ev rahattır girer çıkarım diye mi düşündü naaptı.. Belli olur akşam, hemen muhabbet "sana bir makarna yapayım" yada "bir yemek yapanımız olsa" gibisinden şeye kayarsa olayı anlarım dedim.. gariban ne umutlarla gelcek eli şeyinde döncek evine diye de acıdım.. olum o eve kendimi zor girdiriyorum ben, bide erkek mi atacam..

Neyse erken çıktım işten, gittim bizim orda bi yerde bekledim bunu.. 5 dakikaya ordayım dedi.. beş dakika oldu yarım saat.. hayatımda hiçbir yere erken gitmemişimdir.. hep geç kalmışımdır.. işe bile geç kalırım, servise geç inerim.. okula hergün geç giderdim.. bütün sevgililerim en az bir saat beni beklemişlerdir.. hatta bi kere bu yüzden aştide dayak yemiştim.. herifi soğukta saatlerce beklettim diye.. Ama genede beklettim, hiçbir zaman hiç bir yere tam vaktinde çıkmadım.. Yaa neden bilmiyorum zamanında çıksam da hep geç kalıyorum.. mirel benden tiksiniyordu o yüzden... kız sardunyada beni 3 saat beklemişti bir defa..

Ama bu kez sinir oldum.. 5 dakika sonra gelcem diyor ama yok ortada herif.. kontorumde yok öldümü kaldımı puşt noldu kalkmayı da gururuma yediremiyorum yani.. Sonra bi baktım kapının ordan göründü yanında da bir çift var.. geldiler işte tanıştık.. kızla oğlan nişanlılar.. aynı mahallenin çocuklarıymış bunlar.. 8 senedir birliktelermiş.. yaza evleneceklermiş.. mıçmıç mişmiş işte... Ben kasıldım orda ilk başta..

kasılırım abi, adam beni arıyo 5 dakika sonra ordayım diyor yanında iki kişiyle geliyor.. bunların üçü bilmemkaç senedir arkadaşlarmış zaten.. habire hikayelerini anlatıp duruyolar.. bende gülümsüyorum yapmacık yapmacık.. napcam yanii.. sonra okey oynayalım hadi dedik.. orda biraz açıldım ama inanılmaz kastım kendimi.. kabızdım zaten bir hafta daha çıkartamam ben bu kasılmayla.. baktım olmayacak hadi ben gidiyorum dedim.. kızla msnleri telefonları felan aldık.. ama bir daha görüşmeyi düşünmüyorum.. arayıp ne dicem yanii.. maksat muhabbet olsun diye verdi, bende aldım.. bide mallar mı ne, diye düşündüm sevgililer gününde bizle geçirerek piç ettiler günlerini..

Sarmadan da soğudum öyle, hemen eve gitmek istedim.. bugün artık çıkarız umuduyla bakıyodum çünkü olaya.. zaten hiçbirşey konuşamadık, konuşmadığımız yetmiyor osuruktan hikayelerini dinledim.. sonra beni eve bırakıyordu bu.. yürüyoruz.. iki sokak kaldı gelmemize..

- ben burda gideyim, sonuçta başkasının evinde kalıyorsun birşey demesinler sana..

- peki sen bilirsin, hadi görüşürüz o zaman

- Bu arada PuCCa, aslı benim kardeşim gibidir.. burda kendini biraz yalnız hissediyorsun farkettim.. böyle birşeye ihtiyacın olursa ne bileyim, gezmek için bile olur.. yaa sen sonuçta kızsın, sizin bizim gibi olmuyor bir şehre alışmanız.. kuaförüydü, alışverişiydi yanınızda birilerini arıyorsunuz. Aslı çok iyi bir kızdır, o yüzden tanışmanı istedim..

ben kaldım öyle.. ne diyeceğimi bilemedim.. kendimden düşündüklerimden utandım.. yani ne bilim, tamam hep birbirimizi görüyoduk ama biz daha çok yeni birbirimizle konuşmaya başladık.. ve ilk başta bariz ben asılıyordum ona.. bu kadar asılmanın sonucu adamın oo bu kızı iyi götürürüm diyeceğine, bak al sana kız arkadaş demesi çok garibime gitti..

....

o kadar uzun zaman olmuş ki başkasının beni düşündüğünü hissetmediğim.. mala bağladım resmen.. Bide öyle birşey ki inanılmaz fazla eksileri de var.. ya burnunda kılcal damarlar belli oluyo diye herifle bi daha görüşmeyen biriyim ben.. yani ne bileyim.. eğlence nedir bilmiyor, içki içmiyor, liseliler gibi takılmayı seviyor, okeyde bile hile yapıldığında sinirlenip bu benim ahlak anlayışıma ters diyor, belaltı espirilerini sığ buluyor, recep ivedik için bile, küfüre gülen bir milletiz ne acı diyor.. soğukta yürümeyi seviyor bunun zihnini açtığına inanıyor, spor felan yapıyo sıkıcı sıkıcı, saçını boyatan kızları anlamıyor, yüzüme söylemiyor ama salakça buluyor, file çorap giyen kadınların teşirci olduğunu söylüyor, uzun tırnak sevmiyor, istanbulda araba almanın mallık olduğunu söylüyor, facebooka resim koymanın sadece kendini sergilemek olduğunu düşünüyor, insanların avatarlarına resim koymasına anlam veremiyor, annesine bayılıyor, hatta tapıyor.. yani ne bileyim pek benim kalemim değildi.. en azından şuanda değildi.. ankaradan döndüğümden beri yaramı kopartmayacak adamlara sardım kendimi.. Yani ne bileyim iş ciddiye binincede ben topukladım.. o 4 senede hayatım sikildi.. bir daha aynı şeyler, aynı bekleyişler, kalbimi sıkıştırıyordu... Yaa bide ben bunla işin açıkçası sadece eğleneyim diye sarmıştım.. ne bileyim oluyo böle benim oraya buraya mavi boncuk saçayım.. daha iyisi çıkınca nasılsa bunu postalarım diyordum.. ama böyle yapınca bu çocuk kendimi kötü hissettim, ya ben istiyorum hissediyorum bunla güzel olacak.. Ayy allam sen beni utandırma, bu kadar düşünceli çocuk sonunda kötü çıkmasın...