Bir kızım olana kadar benden güzel ıyy tamam tamam sustum :Pp

Şimdi ben çocukları çok seviyorum eyvallah, tek istediğim bir çocuk doğurmak orası allahın emri.

Ama bu durum çocukların birer gerizekalı olduğu gerçeğini değiştirmiyor. Şu hayatta ki korkularımdan biri denizde boğulmak, sanırım diğeri de 8-12 yaş arası erkek çocukları. O çocuklardan nasıl korkuyorum anlatamam. Köpek gibiler korktuğunu belli ettiğin an saldırıyolar.

Bizim mahallede üç dört tane piç oğlu piç var. Bu boru gibi bişeyin içinden üflenen patlayıcı bi zıkkım var atom mu ne onu keşfetmiş şerefsizler günlerdir anamı ağlatıyolar benim. Akşam gidiyorum mesela bakıyorum bunlar orda sıralanmış, ben geçerken dan dan dan onu atıveriyolar. Allam nasıl korkunç bişi o. Bide nasıl eğleniyor embesiller. Sabah gidiyorum mesela, ulan karga bokunu yememiş balkondan bana onu atıyo, bide barıyo "ablaaaaa ehiehieih" diye.

Mahallenin bütün kedi köpeklerininin canlarına okudular, çoğunun kuyruğunda tenekeler bağlı dambıl dambıl yürüyo garip köpecikler, ne zaman baksam kedi kovalıyolar zaten...

Bugün işte duraktayım böyle bekliyorum, bunlar da durağın arkasında top oynuyolar işte, dannn diye durağın camına topu atıp duruyolar. Sonra sıkıldılar bundan, Yan tarafa geçip bana doğru topu atmaya başladılar. Nasıl eğleniyolar ama anlatamam. Deli gibiler aynı. Gerçekten korkuyorum ama ben öyle böyle değil. Ben ses etmedikçe itler o topu ayağıma ayağıma atıyolar. Baktım dolmuş geliyor, aldım topu bindim dolmuşa. Bu salaklar arkadan nasıl koşturuyo ama, allahın gerizekalı kulları. Toplarını da indiğim gibi gidip attım çöpe. Şimdi aradılar beni, analarına şikayet etmiş piçler onar da gelip kaldığım evdekilere söylemişler. "Sizin kız çocuğumuzun topunu almış" diyerekten. Şimdi azcık savaş açmış gibi oldum, eve gitmeye korkuyorum şu anda.. Yüreğim güp güp atıyor kalbim sıkışıyor.

Bu veletlerden sonra özellikle çocuk konusunda acabalarım olmaya başladı. Yani bir çocuk yapacaksam, muhakkak babasız yapacam onu, onda yapacak bişey yok. Böcekleri mıknatıs gibi çekip öldüren ilaçlar varya na öyleyim işte. Hooop çekiyorum herifleri, sonra bi daha araki bulasın.. Ama babalı ya da babasız, anam çocuk çok büyük sorun.. Dünyanın en güzel olayı değil belki de ne bileyim ben abartıyorum, kendime hedef koymakta başarısız olduğum için en luzumsuz şeyi belirlemiş olabilirim.. Bi kere çocuklar herşeye ayak bağı oluyor. İşe girdin diyelim, evlendin falan bi dangozla zaten işten soğudun hop bi de üstüne çocuk. Bi de kız çocuğu olsun bu salak.. İşi bıraksam mı bırakmasam mı derdi başlıyor. Bıraksan işi kendini çocuğuna adasan 14 yaşına gelip sivilceleri çıkınca "beni neden doğurdunuz haa nedennn" diye sana carlıyor. İşte orda al ağzına çarp o ergen müsfettesinin. Sonra bir telaşa düşüyorsun sıksam mı, bıraksam mı diye, napsan yaranamıyorsun o yarım akıllıya. Adamın canı çıkıyor kızın altına diesel pantolonu almak için, kızın umrunda değil o hala "İnsanlar neden var, ben niye böyleyim, regl ne kadar garip, veyseli seviyorum, hamite versem mi, büşra sevişmiş, ben de sevişmeliyim sevişmek çok marjinal" diye düşünüyor.

Zaten erkek arkadaş mevzusu iğrenç bir konu, kızının bütün sevgilileriyle tanışan anlayışlı anne olsan, konu komşu ufuuuuu demediğini bırakmaz. Sıksan kız gidip büşraların evinde sevişcek. Böle bi napcam lan ben diye telaşa kapılırsın. Annemin bana yaptıklarını yapmamalıyım dedikçe, kızı sıkarsın, sıktıkça kendi kendini suçlarsın sen aptallaşırsın oysa kız hala bunalımda senin farkında bile değildir. "Kimsee beni anlamıyooo hayatın yükü omuzlarımda ooff" diye ağlar durur odasında, sen apışıp kalırsın o ağladıkça, ulan nerde hata yaptım diye kendini suçlarsın..

O salak kızına vakit ayıracaksın diye, ne saçını boyamışsındır, ne kendine bakmışsındır. O eski halinden eser kalmamıştır. Herifin tabi sikinde değil, o akşam gelir yemeğini yer "kızım bugün uslu durdu mu" der, televizyonunu açar orda sızar. Azcık konuşsan "zaten bütün gün beynim sikildi, evde huzur ver" diyerek seni susturur.. Kızın ayrı bir telden kocan ayrı bir telden sen evde bambaşka bir köşede pişmanlıklarınla kalırsın..

...

İşi bırakmasan daha kötü. Haa benim gibi çocuğun olur işte düşün artık gerisini. İlgi görmeyince o ilgiyi abuk subuk yerlerde aramaya başlar. Okulda sürekli başı belaya girer, nerde pislik nerde bela insan var onlarla arkadaşlık eder. Okulun en piçiyle çıkmayı marifet sanır. Evde görmediği ilgi odağı olma mevzusunu sokakta yapmaya başlar. Bunu başarıyla falan yapmaz maalesef. eğlence benim göbek adım o yee beybi tarzında, dünya sikime minare kıvamında dolanırlar. Başları hep beladadır. Odada gizli gizli sigara içmeler, esrar çekmeler, kimlik bunalımı. Bir gün metalci olur, ertesi gün türkücü, daha ertesi gün tikky olur, başka bir gün bi bakarsın öyle durup dururken evdeki novaljinlerle intahar etmiş. Ulan 13 yaşındaydık hatırlıyorum, bizim sınıfta kızın biri oral nası yapılır diye anlatıyodu arka sırada bizlere. Kuzeniyle mi ne bi boklar yemişler onu söylerdi. Şimdi düşünüyorum da o kız benim kızım olsaydı ayy napacağımı da bilmezdim sanırım..

Mesela şu yaşımdayım ama ailesi sorunlu insanları hemen tanıyorum. Gizli bir örgüt gibi zaten bu insanlar, hep bi şekilde birbirlerini bulup anlaşırlar. 30 kişinin arasından, kimin anası yok, kimin babası ölmüş, kim çocukken tarvma yaşamış, kim okuldan atılmış anlayabiliyorum. Hislerle alakalı bilmiyorum ama şak diye anlıyorum, eminim bu kişilerde anlıyordur. Çünkü hemen kendilerini belli ediyorlar. 30 sene geçse de ilgi üstümde olmalı kafası gitmiyor bu insanlardan..

En acısı da ama sen besle büyüt bilmem ne yap, sonra kız bulur kendine salak bi herif evlenip seni bırakıp gider. Yani herşeyin sonu yalnızlık, senden çıkan parça bile seni terkediyor bi yerde. Sen yaşayamadıklarınla kalıyorsun. Haa bi süre sonra o da mühim olmuyor, hayat herşeyi sana alıştırıyor çünkü. Sonra senin yaşadığını o kızın yaşıyor, aslında ne acı hayat hep aynı kısır döngü içerisinde devam ediyor.

Bir çocuk doğurmazsan da mükemmel olaylar zinciri yaşamıyorsun elbet, hatta yaşlılıkta daha bile koyar adama..

Bu aralar istediğim şeyleri gerçekten istiyor muyum diye düşünme evresine girdim de bu da arada çıkmış oldu..

Saçlarımı boyatırım, rüzgarlara bırakırım, ben sevmeye yakışırım tırıtırıtırı

Hayatımda sanırım 4 buçuk kere intihar ettim...

Birincisinde lisede okuldan atıldığımı öğrendiğimde olmuştu... o çok pis bir olay.. hatırlamak istemeyeceğim anlardan bir tanesi.. Okuldan atıldığım yetmiyor, herkes arkamdan küfür ediyordu, kendi başımla beraber bi 10 kişiyi falanda yakmıştım.. Üstelik siyasi suç damgasını yedim.. okulda yurtta bile kalamıyordum bu yüzden.. Devlet memuru bile olamıyorum sanırım hala o yediğim bok yüzünden.. Siyasi suçta cidden siyasi olsa.. Tamamen benim beyinsizliğimin sonucu 3 gün makara kukara yapalım diye insanların başlarını belaya sokmuştum.. Az kalsın biri ölüyordu, eğlenip gülecem ders boş geçecek diye.. off yaa yazcam zaten bunu da sonra.. Dedim tamam babam beni nasılsa yaşatmaz, babam yaşatsa o çocukların aileleri yaşatmaz diye ben öleyim dedim.. evdeki hapları içmiştim.. sonra pişman oldum üstüne bi sürü şekerli su içtim.. bişi olmadı.. Sonra zaten unutuldu gitti.. Hatta diğer gittiğim okulda inanılmaz süksem oldu.. Bu olay benim için bir avantaj oldu ki sorma.. anam iyiki ölmemişim dedim...

....

İkincisinde ise bu hapları içtikten 2-3 hafta sonra, bi arkadaşımla beraber ölüm nasıl bişey diye merak ediyoduk.. Dedim "ben denedim geçen haftalarda, ışık mışık gördüm öle.. ondan beri hergün rüyalar görüyorum 'gel banaaa gel banaa' diye dedem beni yanına çağrıyor.." Niyeyse kıza böyle yalanlar attım.. O zamanlar çok modaydı ama.. herkesin böyle mistik bir hikayesi vardı.. O kızın bana anlattıklarını hala düşünemem yusuf yusuf atıyorum çünkü.. Ne demişti ya.. Haa bigün yolda gidiyomuş buna taşlar atılmış, ama canı acımıyomuş, bi bakmış cinler buna hayali bişiler atıyolarmış meğer.. evdeyken biri kulağına sürekli çığlık atıyormuş falanda filanda.. Bu hikayeleri anlatınca bana, benim neyim eksik lan senden! bende gotiğim, bende mistiğim, bende peygamber torunuyum diye ölüm beni çağrıyor ayağına girmiştim..

Sonra bu biranda heycanlandı falan.. Beni de gaza getirdi.. ki çabucak gaza gelirim... Dedik boş beleş hayat yaşıyoruz.. düşünsene doktor olsak bile, bok gibi paramız olsada ölümden kaçınılmayacak.. Hiçbirşey için çaba sarfetmeye değmez.. insanlık için bir iyilik yapalım dedik ölüm anlarımızı yazalım, bunu kitap haline çevirirler.. bizde gogol gibi bişi olabiliriz ilerde.. hem yaşam çok bok falan.. aldık evden hapları çıktık apartmanın damına, bu kız bide ot falanda içiyodu, 9-10 tane novaljin içtik.. "ulan dedim, hadi onun kafa dumanlı salak sen napıyon burda" kalktım gittim... kustum çıkardım içtiklerimi.... onunda annesine söledim kızın damda salak salak iş yapıyo diye, onu da kurtardılar.. kız bi daha benle konuşmadı ama bilmiyo bana borçlu hayatını...

.....

Üçüncüsünde ise, hani o uğruna üniversiteye gitmediğim çocuk vardı, işte o kankamla yatınca yapmıştım.. Ama onda cidden ölmek istemiştim yani.. Yaşayamam zannediyordum, bu acı bitmez tükenmez sanıyodum.. heyy gidi heyy.. şimdi çocuğun koluna sümüğümü sürmez haldeyim.. Çok acı çekmiştim ama onda varya, nefes alamıyordum sanki aklıma geldikçe çocuk daralıyordum.. Ne aşktı be benim ona hissettiğim.. Ne kadar ufakmışız diyorum şimdi, İzmirdeyken karşılaşıyorduk ara sıra.. görünce yüreğim bile oynamıyor ama insan bi gülümsüyor yinede yaşadıkları için..
buçuğum ise şurda yazmıştım ya o işte..

.....

dördüncüsü de üniversitede çok aşığım ben böle.. şimdi nişanlandı ya puşt ona işte.. biz gene kavga etmişiz.. kavga nedeni de büyük ihtimal ya dar bady giymişimdir, yada hadi gezelim biraz demişimdir.. onun evinde yaşıyo gibi bişeyim, kendi evime gittim bi ton ilaç içtim zanax falan ne bulduysam hakgetire.. ama bir ton.. geri döndüm ona.. yattım yatağa.. böyle sabah kalktığında öldüğümü görsünde bi daha bu anı unutamasın.. hayatı boyunca pişmanlıktan yaşayamasın... Niyeyse öyle manyak piskopatça bir his içerisine girdim.. Ölüm haberim onu yıksın dağıtsın parçalasın falan istiyorum..
Düşündüğüm şeye bak, sabah kalkacak çocuk beni görecek buz gibi mosmor.. hayatı boyunca travma yaşayacak.. Bende öbür dünyadan ehehehe dangozzz dangozz diye eğlencem..
Ama nasıl acı çekmesini istiyorum anlatamam.. yaşamımda çektiremediğim acıları, ölümümde çeker inşşallah diyorum öyle yattım.. bir saat falan geçti.. beni sardı bi korku, yusuf yusuf atıyorum... Tabutumu falan düşünüyorum ağlıyorum öyle.. Ulan diyorum babam dicekti, elin herifinin yatağında ölmüş, kimbilir ne bok yiyiodu dicekler.. halalarım hele offff..
ağlayacaklarını düşünüp kendim ağlıyorum.. Dayanamadım kendi ölümümün acısına kalktıp gittim kusmaya başladım... gidip gelip kusuyorum... Ağzım nasıl kuru ve ben nasıl bitkinim.. ellerimin titrediğini falan görüyorum...
çocuğu uyandırdım dedim ben intihar ettim.. hiiiç sikine sallamadı.. gittim yoğurt yedim, şekerli su içtim yattım gene.. sonra bi ara elini ağzıma koydu nefes alıp almadığıma bakıyo.. ayy dedim yavrum beni seviyoo.. adama intihar ettim demişim döndü kıçını uyudu.. Sonrada yaşıyomuyum diye bide kontrol etmesinden.. beni seviyooo diye seviniyorum.. çok salağım varya.. ama işte gençlik şeysi diyelim.. Ve allah beni seviyo sanırım bi türlü yanına almıyo.. yada buraya gelip bide burada başımı ağrıtmasın sürünsün mal işte orda diye beni öldürmüyor...

....

PS: Başlıkla ilgili olarak saçlarımı sonunda boyattım.. Bakır istedim ama kızardı baya.. ve ucları koyu kaldı.. Sanırım birazda dötüme benzedim... İstediğim tonla alakası yok ama eğer boyatmasaydım kafayı yiyebilirdim.. Ama şimdi siyah saça özeniyorum.. Bu nebiçim iş ya, daha iki gün önce bakır diye götümü yırtıyodum, şimdi hemen bütün hevesim kaçtı..