hhhııooorrrr, bismillah diyerek sıçrıyorum...Dün gece yine aynı şekilde uyumaya çalışırken ben, Pekmez aklıma geldi... İşten atılmış gibi bişeyim, İstanbul'a yerleşmeyi düşünüyorum, İzmir'den tiksiniyorum, yanii tam pekmezle ilişkim rayını oturacaktı.. Acaba bi bok mu yedim falan diye düşünürken, telefonuma mesaj geldi... Pekmez: "ben seni çok özlüyorum".. O sırada hemen böyle içim pırpır etti, "anam kalplerimiz birmiş ahahaha hani lan dangoz mutluydun, artistlik yapıyodum telini kaparatarak nollduu şiştin mii" diyerek hemen doğruldum mesaj atmak için hamlede bulundum, ve bulunduğum yeri hatırladım.. Sol tarafıma döndüm bana çipil çipil bakan bi çift gözle karşılaştım...
- Hayırdır, kim bu gecenin köründe?
- vodafonedan gelmiş yaa, beni de uykumdan etti gerizekalılar
- amann yaa delirtiyorlar onlar beni, mutfağa gideceksen bana bi bardak su getirir misin PuCCa..
kalktım mutfağa gittim su getirmek için, kendi kendime de dedim "Kızım salak PuCCa, kaltaklığın lüzümu yok, sen bu çocuk için onu bıraktın, şimdi yanında yatıyosun, Yukardaki senle dalga geçiyo gene, adam gibi davran" Pekmezi sevmiyorum, cidden sevmiyorum ama, yanii sadece vijdanım birazz rahat değil.. Bir de o beni takmayışları falan çok koydu.. ben isterim ki bütün eski sevgililerimin hepsi bana tapıyo olsun. beni aşkla iyi niyetle ansınlar, benim için hepsi ölsün gebersin falan filan.. Ama benden ayrıldıktan 5 gün sonra göbek atıyo şerefsizler!!! Şimdi ki sorunum da bu, pekmez benden artık tiksiniyor yaa, bari eskilerden o bana aşık kalsın diye ona umut verecem o olmayan aklımca.. yoksa ona dönme gibi bir planım yok! lanet olsun bende ki şu ego olayına.. nefret ediyorum bu yüzden kendimden, valla bak.. içerdeki için ölüp geberiyodum, ama bi yandan da benim için ölsünler gebersinler istiyorum... Bu nasıl bir doyumsuzluksa hiçbirşey yetmiyor bana, hep daha fazlası olmalı....
işte ben bu düşüncelerle savrulup gidiyorken, mutfak tezgahına oturdum aldım elime telefonu, pekmeze yazmaya başladım; "herkes yolunu çizdi, bu saatten sonra özlemek hiç bir işe yaramıyor.." tam gönderecektim... Ohaaaa, Bay Siğil karşımda bana bakıyor... anam ölüyorum sandım, kalbim duracaktı...
- Su getirmeye telefonunla mı gittin, ne kadar ilginç... yoksa şaşal bayiisini mi arıyodun su bitti diye?
tek parmakla pekmezin mesajını siliyorum, ne sildim ne silmedim bilmiyorum o sıra ama tek bildiğim sıçmış olduğum..
- ver o telefonu bana, vodafonela samimiyetinize bakalım
- saçma saçma konuşma, o küçücük beyninle beni mi takip ediyorsun (böyle durumlarda direk hakaret ederim, hiç affetmem. çünkü ben ettikten sonra o da mutlaka eder, ve olay ortadaki durumdan çok hakaretler üzerine tartışmaya döner)
- O zaman bana kime mesaj attığını söyle... Ya da sana kimin mesaj attığını?
"çok mu öğrenmek istiyorsun al o zaman" dedim telefonu attım suratına, geçtim salona...
Gece bi arkadaşım mesaj atmıştı bana, bi baktım ekrana sile sile o mesaja gelmişim... telefonum çalındığı için çok osuruktan bi telefon kullanıyorum. tek kötü nokta mesaj özelliklerine bakıp mesajın saatini görmesi olacak, onun içinde yalanım hazır senin odada tel çekmiyo ara ara falan gibi bişeyler saçmalıcam tutarsa.. ama allahtan bakmadı özlelliklerine...
mesaj aynen şöyle: "geldiğimde sen gitmiştin,umarım bay siğilde senin onu sevdiğin kadar seni seviyordur, aslında kaçtım yoksa sabaha dek bay siğil diye böğürecektin"
- Bu mesajı mı benden sakladın, neden?
- çünkü sen bana hiç değer vermiyo gibi davranıyosun, ne bileyim işte bilmeni istemedim senin gözümdeki yerini, sonra şımaracaksın diye...hem ne bileyim işte yaaa öylee...
- gel buraya saf mısın nesin, niye şımarayım.. aklım gitti şurda seni mesaj yazarken görünce. benden hiçbir şeyini saklama tamam mı.. aklının ermediğinden daha fazla değer veriyorum sana...
Sonra yine o arkamdan sarıldı, ben yine uyuyamadım...
Aslında pekmezin mesajını göstersem de olurdu.. Yani "eski sevgilim salakk hala beni unutamamış" derdim.. Ama şimdi bıdıbıdıbıdı edecek, her mesaj geldiğinde yine o mu diyecek kasacak beni çok...
Sabah kalktığımda yastığımın kenarına not bırakmış günaydın aşkım yazmış, içeri girdim gene bana kahvaltı hazırlamış.. Sonra o provasına gitti ben yine evde onu bekliyorum... Pekmez'e de hiçbirşey yazmadım... Bu kez kendi egomu kendim terbiye edeceğim... yok öle onlar bana hasta olsun bunlar bana tapsın olayım.. Bitti artık...
