Her sabah yaprak dökümü saatinde uyanıp hüngür hüngür o nejla sürtüğüne ağlıyorum, akşam siğil 5 dakika geç gelsin, ağlıyorum.. dışarı çıkamadım diye ağlıyorum.. gereksiz bir ağlama durumu var üzerimde yani.. Ve ben de dayanamadım evime döndüm...Aynaya rujla PuCCa Siğil yazdım "bunu döndüğümde aynen böyle görcem bi silinsin ağzına sıçarım" dedim... japon yapıştırıcısıyla dolabına resmimizi yapıştırdım... takılarımı tokalarımı ufak ufak kıyıda köşede bıraktım..
Sabah, arkadaşlarımla kahvaltıya gittim.. İşe tamamen alınamayacağımı öğrendim... Şıllığın biri gidip 2 gün izin istemiş düğünmü ne varmış.. vermemişler tabii, buda gidip patrona benim facebooktaki tatil fotolarımı göstermiş.. Patronum denen dümbülse dışarı çıkıp, "o melek sıfatlı şeytan tipli kız beni parmağında oynattı, anasına bodrum kluplerinde dans ederek bakıyomuş.." demiş ve odasının kapısını sertçe kapamış... Ben şimdi hangi yüzle "ee 3 hafta geçti geldim ben" dicem.. İstanbul artık bana farz oldu.. bu bi işaret biliyorum...
5 kuruş param kalmadı, ve kredi kartım aslanlar gibi borç içinde yatıyor.. İnanılmaz derecede para harcadım bu ay...
Babam evleniyor, şaka maka bu kez cidden evlenecekler.. haftasonu ailesi gelecek kadının.. O kadar çok istiyordum ki evlenmesini, bi anda noldu bilmiyorum şimdi evlenmesini istemiyorum... Sadece bencilliğimden istemiyorum ama, çünkü evlenirlerse sıçtım ben... kredi kartımı hayatta ödetmez bu kadın babama.. zaten uyuz oluyo harcamalarıma....
Hiçbir arkadaşım Bay Siğili istemiyor.. kardeşim bile, hepsi önündeki kocaman gerçeği nasıl göremiyosun diyolar.. Çocuğu gözlerinde canavar gibi bişey yaptılar.. bu ikinci kez başıma geliyor, bir ilişkimde daha bütün herkes karşı çıkmıştı, hepsi beynimi yemişlerdi, hiçbi allahın kulu sevmiyodu onu.. ben gidip olmuştum ama onlar haklı çıktı.. Şimdi etrafımdaki insanlar o zamanki insanlar değil tabii, ama gene onların haklı çıkacağını göstermez bu olay... Hepsi onun uyuşturucu kullanan, karı kız düşkünü, hatta ibne olma potansiyeline bile sahip, aids bile kapmış olabileceğini düşünüyolar...
Kız arkadaşlar çok acımasız, insanın aklına hertürlü şeyi sokabiliyolar.. o yüzden kızları sevmiyorum.. çünkü kendi hayatlarına bakmadan başkalarının hayatlarını küçük görüp oynamaya bayılıyorlar... Tabii sadece sadece sebebim bu değil, özlellikle uzun bacaklı olanları hiç sevmiyorum, bebek yüzlü olanları da, yiyip yiyip kilo almayanları da, yakışıklı sevgilisi olanları da, kıvırcık saçlı olanları da, 2008 model arabası olanları da, genç yaşta evlenenleri de, ne giyse üzerine yakışanları da, sevgililerimin eski sevgilisi olan şıllıkları da, eski sevgililerimin yeni sevgilisi olan kaltakları da, ve bunlar gibi kızları hiç sevmiyorum..
Zayıflamışım 56 kilo olmuşum.. alkolü artık tamamen bitirdim.. saçlarımı da kestirdim ama pişman oldum... hiçbişey yapamıyorum bu saçla hep aynı model kalmak zorunda... bendenizin ergenlik dönemine benzedim aynı...
Bodrum'da geceleri Rus sanıyolardı beni, gündüzleri Türk... gece artık nasıl bi imajla sokağa çıkıyosam...
Kalpli bir kolyem var hiç boynumdan çıkartmadığım, düşündüm de iki erkeğin teni değdi o kolyeye... İkisinin de birbirlerinden haberleri yok ikisi de bambaşka insanlar ortak noktaları kolyemde bıraktıkları tadları...Birininki çok acı, birininki salçalı...
Ben aslında sadece şımartılmak istiyorum, ama o kadar şımarık davranıyorum ki hep hayatıma giren adamlar beni şımartmaktan öte adam etmeye uğraşıyolar... hepsi bir ağızdan hayat sana laylaylom diyerek üstüme çullanıyolar.. bana laylaylom falan değil işte.. Siğilde de böyle oldu, "hayat sana güzel be PuCCa, herşey tiriniri sana, ne güzel umrunda değil birşey..." nah bana güzel hayat.. bokum gibi aynı hayat... Tek istediğim şey birinin göğsünde uyuyakalmak.. oda saçlarımı okşarken bana güzel kelimeler söylemesi... yalan da olsa olsa olur.. zaten ne gerçek ki şu dünya da...
İzmir'den nefret ediyorum, tiksiniyorum hatta, hiçbişey yok bu şehirde.. Ben İstanbul'a da gitmek istemiyorum.. ben ne yapmak istediğimi bilmiyorum aslında..
Bugün bütün gün how you met your mother'ı izleyip keyfimin yerine gelmesini bekliyeceğim
